Dat gevoel dat alles klopt, dat kan kippenvel opleveren! Zelf ervaarde ik dit met mijn gevoelige en lieve merrie Elviraduna. Ik heb Elvira al meer dan tien jaar en nóg leer ik continu nieuwe dingen van haar.
We zijn beide ziek geweest, eerst zij, daarna ik en daardoor zijn we al een paar jaar aan het aanmodderen. Wel rijden, niet rijden, geen vertrouwen, vertrouwen opbouwen, frustratie, blijdschap, tranen… Alles was er, in pieken en dalen. Als het zo gaat, ben ik ertoe geneigd om problemen of leerpunten te laten zitten. Dan heb ik er geen zin in, geen energie voor en liever maak ik er ook geen tijd voor.
Tja… dan komen die dingetjes elke keer weer als een boemerang naar je terug gegooid. Ik dacht altijd dat als ik die problemen niet zou behandelen met haar, we er ook geen last van zouden hebben. Misschien maar goed ook dat paarden niet zo werken!
Het zorgde ervoor dat wij in onze comfortzone bleven hangen. Op een gegeven moment ging bij mij de knop om, misschien iets te snel, want Elvira zei keihard “Nee”.
Het is belangrijk om naar je paard te luisteren wanneer deze nee zegt, het maakt jullie band sterker en het begrip voor elkaar wordt groter.
Ik had al gauw door dat mijn knop iets te snel omging en besloot om het anders aan te pakken, kleinere doelen te formuleren voor ons samen om zo in kleine stapjes verder te komen. Ik ging op zoek naar een situatie waarin onze samenwerking als sneeuw voor de zon verdwijnt.
De vlag.
De vlag die al jaren buiten hangt en die ze vanaf haar wei kan zien.
De vlag waar we nog nooit rijdend langs zijn gekomen.
Elvira bouwt heel snel spanning op en een paard in spanning is niet in staat om iets te leren. (wil je hier meer over weten? Lees: Een gespannen paard leert niet.)
Hoe zorg je er dan voor dat je paard geen spanning opbouwt?
Dat begint bij het herkennen van de spanning.
Aan Elvira zie ik het doordat haar onderhals zichtbaarder wordt, ze heeft wijdere neusgaten en haar ogen krijgen een harde focus op een bepaald onderwerp. Ze is dan niet makkelijk om af te leiden.
De vlag was op dit moment voor Elvira een trigger om gespannen te raken. Ik besloot naast haar te beginnen, zo heb ik meer oog voor haar lichamelijke veranderingen. Op het punt wanneer ik haar zag aanspannen, ben ik weggegaan van de vlag. Ik laat haar daarbij zien dat het niet moet. Ze heeft een keuze om met teveel spanning er vandaan te gaan op een rustige en kalme manier.
Heen en weer, geen focus op de vlag en met zachte ogen.
Vooral niet te snel willen gaan, ik wil namelijk niet dat Elvira blokkeert.
Na een tijdje bleef ze kalm, kon ze naast de vlag stilstaan zonder spanning. Ik ben opgestapt en samen met haar naar de stal gereden.
Sindsdien is de vlag geen struikelpunt meer.
Samen elke dag een stapje beter en het vertrouwen wat je daarvoor terug krijgt is het mooiste compliment dat je paard je kan geven. ❤️
Weet jij wanneer je eigen paard spanning opbouwt en wat je paard dan doet?
